CZŁOWIEK KOMPLETNY

fot. rys. Sławek Daniec

Gonimy za nim, a ono jest przy okazji
Wiecie co mam na myśli? Jest na nie prosty wzór: rzeczywistość minus oczekiwania. Niby zwykłe odejmowanie, jednak gdy to działanie wykonasz poprawnie, to wynik może cię zaskoczyć…
 
Jak sobie tych oczekiwań za dużo dodasz, to nie widzisz rzeczywistości, a ona sama w sobie jest piękna. Gdy jesteś zbyt zajęty tym, jak powinno być, przestajesz dostrzegać to, co jest.
Czy pada deszcz, czy świeci słońce. Czy jest zimno, czy ciepło. Każda z tych okoliczności tworzy pewną perspektywę, w której rozgrywają się niezliczone historie. Ludzkie, zwierzęce, roślinne. Każda z nich ma swój własny rytm, swoje miejsce i swój sens. Obserwujesz te „byty” i wypatrujesz w nich czegoś wyjątkowego, zgodnego ze swoim wyobrażeniem. Wtedy łatwo przeoczyć zwyczajność, w której dzieją się rzeczy niezwykłe.
Kiedy zaczynasz, dostrzegać szczegóły, zależności i całe bogactwo otaczającego cię życia, pojawia się pewien rodzaj zadowolenia. Nie dlatego, że wszystko jest takie, jak sobie wymarzysz. Raczej dlatego, że zaczynasz widzieć wartość w tym, co po prostu jest. Nie chcę powiedzieć, że to właśnie daje szczęście. Ale może jednak to jest szczęście?
Żeby mieć jakiś punkt wyjścia, wykonaj to działanie: podstaw do wzoru, który podałem na początku swoje dane z codzienności. Odejmij oczekiwania od tego co jest i zobacz co bez nich pozostaje.
 
Znikająca pełnia szczęścia
No dobrze, ale skoro mamy już to szczęście zdefiniowane, to dlaczego ciągle go szukamy? Rzeczywistość, którą sobie budujemy, nieustannie próbujemy jeszcze czymś okrasić. Wrzucamy siebie w zależności, że jak kupimy sobie coś nowego, to wtedy będziemy szczęśliwi. Albo, że jak pojedziemy w jakieś wyjątkowe miejsce, przeżyjemy coś niezwykłego, to poznamy tam kogoś idealnego. No i wtedy to już na pewno utoniemy w szczęśliwym życiu, jakie sobie założyliśmy.
Przez te wyobrażenia i oczekiwania zaczyna się mały konflikt. Rzeczywistość nie zawsze chce współpracować w sferze takich kontrolowanych marzeń. Nie dostosowuje się i jest dla nas niedobra. Poczucie szczęścia może i przychodzi, lecz zaraz mija, bo pragnienie zostało zaspokojone i już trzeba gonić i łapać następne.
 
Złapane do kolekcji
To tak, jakbyśmy mieli pęd do kolekcjonowania motyli i chcemy każdą szczęśliwą chwilę zaczepić na szpilce i ją zachować w naszym zbiorze z najpiękniejszymi trofeami. Robimy zdjęcia w wyjątkowych miejscach i może nawet wklejamy je do albumów. Zbieramy autografy, bilety z koncertów i inne pamiątki. To wszystko przypomina o tym, że były takie momenty, kiedy czuliśmy się szczęśliwi. Zaczynamy w tych unieruchomionych wspomnieniach mocno tkwić, a kolejne, żywe motyle nam uciekają…
Może więc kiedy już ten motyl jest schwytany, to zamknąć go do słoika, aby mógł trzepotać skrzydłami i by można było wszystkim pokazać to szczęście z powodu złapanego w locie motyla. Lecz on w zamkniętej przestrzeni, nawet gdy będzie otoczony troską i dokarmiany i tak nie będzie już w swoim żywiole i w pełni życia. Zresztą wiadomo, że te niezwykłe wielobarwne owady nawet niczym nie skrępowane za długo nie żyją. Próbujemy więc zatrzymać coś pięknego na dłużej, a tym samym skracamy czas istnienia tego zjawiska.
 
Na szczęście jest ogród
Czy konieczna jest ta pogoń? Czy nie łatwiej byłoby uporządkować własny ogród? Przygotować właściwą roślinność, zadbać o przestrzeń i zaopiekować się rzeczami, na które mamy wpływ. Wtedy motyle, te wyczekiwane chwile szczęścia, będą same przylatywać. Jedne zatrzymają się na moment, inne na dłużej. Może pojawią się ich całe roje. Przedstawiciele wszystkich gatunków motylego świata. Będziemy mogli patrzeć na nie i cieszyć oczy ich urokiem.
 
Gdy w życiu chodzi o… szczęście
Dodałbym nawet, że w zależności od charakteru, w jakim ogród będzie pielęgnowany, będzie on przyciągał swoje własne i wyjątkowe okazy motyli. Szczęście nie wygląda tak samo dla każdego. Nie w każdych okolicznościach ma też ten sam smak. Bo gdy jesteś żołnierzem to czasami wystarczy, że minie dzień i wychodzisz z zajęć taktycznych bez błędu. Z najwyższym wynikiem ze strzelania i z poczuciem, że przewagę masz już dziś, bo jesteś lepiej przygotowany do walki. Albo kiedy wyjeżdżasz na operację i wracasz z niej żywy i być może otarłeś się o granicę życia i śmierci.
Mówi się przecież o tak zwanym żołnierskim szczęściu. Coś jest bardzo blisko. Tak blisko, że możesz powiedzieć, że poczułeś oddech końca i śmierci. A jednak, przechodzi obok. Poczucie szczęścia ogrania cię z tego powodu, że minął dzień i nie zrobiłeś żadnego błędu. Albo gdy obserwujesz, że wydarzyło się coś, co dla przeciwnika skończyło się źle, a dla ciebie dobrze.

Gdy jesteś na wojnie życie ma najbardziej wyrazisty smak. Kiedy takie momenty się przejdzie i wraca się do domu, to odczuwa się wielką satysfakcję, którą nazwałbym właśnie szczęściem.

PS Więcej grafik autora ilustracji do tego tekstu znajdziecie pod adresem:

https://slawekdaniec.blogspot.com